روی جدول شکسته ، یه پسر بچه نشسته

گلای سرخ رو گرفته توی انگشتای خسته


تو چشاش ستاره مرده ، سه روز هیچی نخورده

سر رسیدن بهار و کسی یادش نیاورده
آقایون ! خانوما ! گل
سهم من از آدما ! گل

آدما تو فکر عیدن ، فکر ماهی سفیدن

اونا از تو ماشیناشون ، هیچ صدایی نشنیدن

دیگه شب از راه رسیده ، غنچه ی غروب رو چیده

از پسر بچه ی خسته ، هیچکسی گل نخریده

پل عابر پیاده تنها جای امن خوابه

رو لب اون پسر اما یه سوال بی جوابه

ای خدا چرا نمیشه این گلا یه لقمه نون شه ؟

جای خواب من تو ابرا ، روی بام آسمون شه ؟

پسرک ! موقع خوابه ، وقت یه رویای نابه


فردا که بیدار شی از خواب ، عیدی تو یه جوابه

صبح شده اون ور شیشه ، پسرک بیدار نمی شه

انگاری تمام عمرش توی خواب بوده همیشه


گلا پژمرده و پرپر ، روی پل ریخته کنارش

خیره مونده به خیابون اون چشای بی قرارش

هنوزم رو پل خوابیده ، با چشای باز تو بارون

آخه


تو مرخصی عیده ، پاسبون این خیابون.........