بچه بودم تو نبودی شبا زود خوابم می برد

                      دل کوچیکم وقت غصه بازی رو می خورد

بچه بودم همه ام مثل ِ خودم بچه بودن

                       نرم و ساده مثِ خاکای تو با غچه بودن

  بچه بودم همه چی درست می شد سخت نبود

                      هیچکی اندازه من اونروزا خوشبخت نبود

بچه بودم دلمو هنوز کسی نبرده بود

                      هنوز خدا اونو دستِ  خودم سپرده بود

بچه بودم بودم عالمی بود آخه عاشق نبودم

                        از دس ِ چشمای تو ٬ تو  حسرت دق نبودم

بچه بودم  دلم از هیچکسی ناراضی نبود

                        فکر و ذکرم پیش هیچ چیزی به جز بازی نبود

 بچه بودم آسمون یه عالمه ستاره داشت

                 غصه مون هر چه که بود یه دنیا راه چاره داشت

 بچه بودم قهر و آشتیم روی هم لحظه نبود

                          اخم و دردم واسه حرفی که نمی ارزه نبود

بچه بودم قلبای  تو دفترم حقیقی بود

                         روی دفتر خاطراتم عکس جوجه تیغی بود

 بچه بودم چشم تو در به درم نکرده بود

                           اونروزا فکر و خیالت خبرم نکرده بود

 بچه بودم شادی پر بود تو دل بادکنکم

                       آخر اون روزا کسی بود که بیاد به کمکم

 بچه بودم اگه مثل حالا مجنون می شدم